Deel deze pagina:

Trude Maas

Column Trude Maas

Wethouders, zie en hoor je stad

Een nieuw college, een nieuw geluid?
Hoe kunnen we beoordelen wat de nieuwe ploeg gaat brengen? Wat willen we zien over vier jaar?

De persoonsbeschrijvingen die het college zelf over de wethouders bekend maakten, zeggen natuurlijk al wat. Dat ze de stad kennen, wat hun portefeuille is. Wat ze hiervóór deden. Dat ze trots zijn, dat ze zich verheugen. Etcetera.

Wat de nieuwkomer meebrengt

Ook interessant om even te kijken hoe de gebruikelijke toetsenridders online reageren. Niet in Utrecht geboren is bij hen natuurlijk meteen een minpuntje in deze tijd van enge, geografische verkokering. De zogenaamde ‘Broodje Mario’ toets. Jammer.
Ik had wel graag gezien wat onze wethouders elders geleerd hebben en nu hopen te gebruiken in onze rijke stad met armoede. Frisse blik is niet verkeerd immers. Andere broodjes zijn ook lekker toch?

Rekenkamer op het schild

En dan is er natuurlijk ook altijd commentaar op de inzet van belastinggeld. Niet zo gek, we willen natuurlijk allemaal dat de clubkas waar we samen in storten goed gebruikt wordt. Typisch dingetje voor de rekenkamer en de raad. Hef die dus beter op het schild.
Maar daarover hoor of lees ik dan weinig.

Lange termijnvisie

Hoe kijk ik als voorzitter van de UtrechtDB naar de plannen tot zover? Wat zouden wij toejuichen in de wethoudersprofielen?
Niet het ‘uitrollen’ van beleid. Wel een stevige visie op de lange termijn. Wat heeft de stad nodig om rijk te blijven en minder arm te zijn tegelijkertijd?
Geen stapeling van beleidsprojecten. Die elke paar jaar veranderen. Die de spaghetti voor bewoners, ondernemers en instellingen  -is onze ervaring- alleen maar groter maken.
Voor elke politicus en beleidsambtenaar is dat een hele grote valkuil.

Utrecht in het echt

Minder beleid en meer aandacht voor uitvoering, zegt de nieuwe ploeg. Goed voornemen. Nu nog nadenken hoe je van die beleidsverslaving afkickt. Daar is nog even geen Jellinek-kliniek voor.
Misschien eerst de mensen op de wijkkantoren raadplegen. Die zien immers op de werkvloer wat het stadskantoor teweeg kan brengen aan regeltjes en verantwoordingslast.

Wat dan wel? Als je zoals de UtrechtDB probeert waar te nemen hoe de stad in het echt werkt, verrassen de talloze initiatieven. In buurten, wijken en op bedrijventerreinen. Of het nu gaat over mobiliteit, energie, woningdelen, eenzaamheid en wat al niet.  

Zie, begrijp en benut creativiteit

Wij vermoeden dat het zien en begrijpen van al die bewegingen en de link met de lange termijn van de stad de grote uitdaging is voor een nieuw stadsbestuur. Hoe de bewegingen op te zoeken, te beoordelen, te steunen, ervan te leren. Heel veel oren en ogen zijn er nodig. Hoe gebruiken we de kracht van de inwoners. Hoe gebruiken we de creativiteit van al die scholieren en studenten. Hoe kunnen die ons helpen puzzels op te lossen die op het stadskantoor op tafel blijven liggen.
Niets meer ‘uitrollen’ dus. Maar samenwerken en de weg verkennen. Ook hier kunnen de wijkkantoren en actieve burgers een goede rol pakken.

Versterk wat al beweegt

Utrecht is natuurlijk niet de enige overheid die hiermee tobt, er zijn zelfs cursussen inmiddels hoe samen te werken met je eigen inwoners. Die gaan niet over top-down bedacht burgerberaad, maar over hoe aan te sluiten bij en hoe te versterken wat er al beweegt.

Als we over vier jaar dankzij resultaten die cursus hier kunnen geven aan andere steden, dan hebben we iets gedaan wat voor de lange termijn van de stad en de inwoners superbelangrijk is. En hoe trots we ook zijn dat we goede bestuurders leveren aan Den Haag: goede wethouders en burgemeesters willen we liever langere tijd hier houden.

Trude Maas
Voorzitter Utrecht Development Board

> Aanmelden nieuwsbrief

Home » Columns » Wethouders, zie en hoor je stad