Column Steven de Waal

FC Utrecht en Utrecht: succesvolle tandem

Alle fans en supporters, maar ook veel Utrechters weten het nu: FC Utrecht doet het sportief goed. Uuuuuutrecht gaat zelfs Europa in. Dat verbindt. Die trots en verbintenis straalt af op veel burgers in stad en regio.

Daar is deze streek normaal niet zo goed in. Wij zijn vaak meer van grondig klagen en van bescheidenheid. Al kan dat ook wel ‘valse’ bescheidenheid zijn, omdat we absoluut niet toestaan dat iemand anders, bijvoorbeeld uit andere grote steden, zich beter waant dan ‘ons’ Utrecht!

Dit is goed samengevat in het citaat van dichter Hendrik Marsman: "Geen stijl, maar des te meer karakter heeft de stad, een harde en benepen eigenzinnigheid, die zich de maat van alle dingen waant…". De plaquette met deze tekst hangt aan de muur van Domstraat hoek Voetiusstraat, waar Marsman –hij was ook advocaat- kantoor hield.

Maatschappelijke rollen van de FC

Het clubgevoel en de trots op de club en deze sportieve prestaties komen niet alleen voort uit het voetballen en het professioneel trainen daarop als geïsoleerde activiteit. Al denken echte voetballiefhebbers en praatprogramma’s op televisie en social media dat wel.

De club is nu al meer dan tien jaar bezig ook maatschappelijk te laten zien hoe belangrijk voetballen en clubgevoel zijn buiten die anderhalf uur op het groene grasveld in De Galgenwaard. Ook dat maakt supporters trots op ‘hun’ club. Het positieve geluid uit stad en regio over de maatschappelijke rollen van de club steunt supporters in hun clubliefde.

Het goede doen

Die waardering wordt geuit over steeds duidelijker activiteiten zoals dagbesteding in het stadion, een kerstdiner voor eenzame Utrechters en aparte aandacht voor ieders gezondheid. Op het veld rond ‘Draag die band’ en, een oude getrouwe, de jaarlijkse bezoeken van voetballers aan het Wilhelmina Kinderziekenhuis. Het maakt supporters trots dat ze daarbij horen, dat hun club het goed doet en tegelijkertijd het goede doet. Het maakt ook dat burgers leren door de typische media-aandacht heen te kijken voor alleen maar ellende en geweld rond wedstrijden.

Tot en met straatvoetbal

Fraai voorbeeld hoe die connectie werkt is de persoon van de succesvolle huidige trainer, Ron Jans. Hij wil niet alleen een teamgevoel binnen zijn team van voetballers. Maar ook dat de spelers na de wedstrijd de supporters opzoeken en bedanken. Dat ze uitleg komen geven in de business clubs. Dat ze meegaan naar maatschappelijke activiteiten zoals in het kinderziekenhuis. En in schoolklassen -als rolmodel!- hun verhaal doen tot en met straatvoetbal.

Het mooiste voorbeeld hiervan is het maatschappelijk programma rond ‘unbox jezelf voor mentale weerbaarheid van jongeren’. Hierin nemen voetballers jongeren mee in hoe zij zelf omgaan met de spanningen die ze natuurlijk ondervinden in hun werk als voetballer. Alle jongeren begrijpen onmiddellijk dat zij hier ervaringsdeskundigen ontmoeten en dat ze veel kunnen leren van hun mentale weerbaarheid.

Enorme invloed en impact

Bij zo’n grote aandacht en emotionele verbintenis met en betrokkenheid bij voetballen, bij wedstrijden en bij alle optredens van club en voetballers, hoort nu eenmaal ook een grote maatschappelijke verantwoordelijkheid. De invloed en impact van een betaald voetbalclub op de samenleving is immers vele malen groter dan die van velen die claimen die invloed te (willen) hebben, zoals professionele politici, columnisten en experts.

Het is iets om trots op te zijn: Utrecht heeft nu een betaald voetbalclub die niet alleen sportief succes in Europa heeft, maar dat ook koppelt aan een warm hart in en voor stad en regio Utrecht.

Steven P.M. de Waal
Lid Utrecht Development Board

FC Utrecht en Utrecht: succesvolle tandem]

> Aanmelden nieuwsbrief



» » FC Utrecht en Utrecht: succesvolle tandem

Utrecht
Jeroen HermkensRien Nagel, Kees Rutten en Monique Mourits INTERVIEW

"Constructief, maar wel kritisch"

De kracht van de Utrecht Development Board? Drie leden geven een eenstemmig antwoord: de eigen koers los van de politiek, zoekend naar gesprek met de stad en de buurt. Kortom: allereerst in contact met de basis en niet met reguliere machtsfactoren.

> Lees het hele interview