Column Jop Bertels
Bouw, maar bewaar de dorpse ziel van Utrecht
Ik woon al jaren in Utrecht, een stad die zich voordoet als metropolis maar van dichtbij gelukkig nog altijd dorps aanvoelt. ’s Ochtends op de fiets kom ik steevast dezelfde figuren tegen: de buurvrouw met haar hondje, de verstrooide professor die bij Koffie&Ik aan de Vleutenseweg zijn cafeïneshot haalt. Het stelt me gerust, die kleine herhaling van gezichten en rituelen. Maar intussen groeit de stad in razend tempo. Waar gisteren nog een veld lag, staat vandaag een flat. De bouwkranen zwaaien hun vlaggetjes alsof ze zeggen: ‘er komt heus plek voor iedereen’. En terwijl ik langs de Singel fiets, denk ik: hoe houden we dat dorpse gevoel vast, nu Utrecht almaar groter wordt?
Tussen woningnood en toekomstperspectief
De woningmarkt kraakt en kreunt. Jonge gezinnen blijven hangen in te kleine appartementen, starters trekken weer in bij hun ouders en de kans op een landskampioenschap van FC Utrecht is tegenwoordig groter dan het vinden van een studentenkamer. Er valt dan ook niet omheen te draaien: er móét worden gebouwd. Zonder nieuwe woningen jagen we generaties de stad uit. Extra woonruimte is noodzakelijk, niet om de skyline voller te maken, maar om Utrecht leefbaar te houden voor iedereen die hier zijn toekomst zoekt.
Bouwen met meer dan bakstenen
Maar bouwen alleen is geen oplossing. Wat heb je aan duizenden huizen als er onvoldoende agenten zijn om die nieuwe wijken veilig te houden, of geen leraren om de kinderen les te geven? Een stad kan niet draaien op bakstenen alleen; ze leeft bij de gratie van de mensen die haar dragen. Juist dat maakt een stad leefbaar en daar wringt het: Utrecht bouwt sneller huizen dan dat er banen in publieke functies bij komen en gevuld worden. Dat is geen vooruitgang, dat is scheefgroei.
Het dorpse hart van de stad
Leefbaarheid klinkt abstract, maar in werkelijkheid gaat het om simpele dingen: een praatje bij de bakker, kinderen die veilig buiten spelen, een plekje op het terras van het Ledig Erf zonder reservering. Het dorpse hart van de stad – dáár zit de ziel van Utrecht. Met de gemeenteraadsverkiezingen van 2026 in aantocht zou dit hoog op de agenda moeten staan: ‘Bouwen, ja!’ Maar wel met oog voor de leefbaarheid die Utrecht Utrecht maakt. Want uiteindelijk wil ik niet wonen in de grootste stad van Nederland, maar in de stad die ik mis als ik even weg ben.
Jop Bertels
Lid Utrecht Development Board
![Bouw, maar bewaar de dorpse ziel van Utrecht!]](/assets/images/pasfotos/jop_bertels2.jpg)
Home » Columns » Bouw, maar bewaar de dorpse ziel van Utrecht!
Jeroen Hermkens
INTERVIEW"Utrecht kan van kunstenaars profiteren"
"Had iemand ooit van Bilbao gehoord zonder het Guggenheim museum?" Jeroen Hermkens, beeldend kunstenaar en UDB-lid, pleit voor meer zichtbare kunst en cultuur in Utrecht. "We snakken naar schoonheid" zegt hij. En hij ziet dat grote culturele projecten een verrassende invloed hebben. "De bouw van het Antwerps Museum MAS heeft in korte tijd een verpauperde wijk een ander imago gegeven".
> Lees het hele interview