Ode aan Overvecht

Op mijn fiets zak ik de Vecht af, gewapend met rietpen en Oostindische inkt, tekenpapier en een driepoot om op te zitten. De hoerenboten zijn verdwenen, alleen de rare bogen die fietspad van autoweg scheiden staan er nog. Bij de Vechtsebanen is een atletiekwedstrijd bezig, de ijsbaan is nog gesloten. Voor de hoofdingang staan elektrische stadsbussen. Ze worden opgeladen aan grote zilveren palen.

Het industrieterrein bestaat uit eentonige platte dozen. Weinig aanleiding voor het maken van een tekening. Aan de overkant van een sloot is het groen. Ik kom terecht op het gebied van het crematorium. Op het grasveld waar de as wordt uitgestrooid staan kleine relikwiën, mensen leggen bloemen neer. 

Er is veel meer groen dan gedacht in de wijk. In park de Gagel is er zelfs een heuvel, “de Bult”, opgebouwd uit sloopafval van de oude Jaarbeurs aan het Vredenburg. Er wordt veel gebouwd. Hoogbouw die van buiten minder eentonig is dan de oude galerijflats. Op sommige plekken worden huizen gesloopt voor nieuwbouw. Stukken grond liggen braak, wachtend op een invulling. Dat geeft ruimte aan een tekenaar. 

Het winkelcentrum is heel veel parkeerterrein. Hier mag je nog met de auto komen. Het is een geïsoleerd eiland in Overvecht. Aan de rand verschijnt schuchter een moskee. Aan de andere kant in grote stoere nieuwbouw een grote hal voor allerlei sporten en een biercafe. 

Ik kom in een stuk Overvecht met laagbouw. In een doodlopende straat staan tafels en banken. Vanaf een bank heb ik zicht op zowel de doorzonwoningen als op de galerijflats. Een vrouw zet haar auto weg die mijn zicht belemmert. Ze brengt een flesje water en vertelt met trots over de gemeenschapszin in de wijk. Even later komt haar buurman thuis die me ook wat te drinken aanbiedt. We hebben wel een slecht naam hier zegt hij maar we willen hier nooit meer weg.

Maar uiteindelijk fiets je altijd tegen de Noordelijke Rondweg aan. Die ligt als een muur om Overvecht. Ik kom achter de benzinpomp uit die ik alleen vanaf de andere kant ken.

Als de Rondweg verdiept zou liggen zou je zo het Noorderpark in kunnen lopen of fietsen. Nu moet ik een oversteekplaats vinden en kom ik uit op de Gageldijk. Het tuincentum heeft een nieuwe groenere opzet. Mensen zoeken bloemen en groente in de pluktuin.

Overal beelden van olifanten.

Station Overvecht ligt in een kuil als een Grieks theater. Voetgangers verdwijnen in een tunnel onder de sporen. Kinderen schuiven over een glijbaan naar beneden.