Column Trude Maas

De Uithof zoekt de confrontatie

We weten inmiddels allemaal wel dat we in een bubbel leven. We gaan voornamelijk om met gelijkgestemden. Er zijn mensen die ons proberen aan te praten dat dat nieuw is, maar die kennen hun geschiedenis niet. Waren de vroegere 'zuilen' niet prachtige bubbels? Je kunt Facebook natuurlijk ook niet de schuld van alles geven.

Ook organisaties zijn een bubbel op zich, met een neiging de luiken gesloten te houden. Goede bestuurders weten dat. Zij bedenken trucs om zichzelf en hun omgeving fris te houden, en af en toe flink los te schudden. Zoals gebeurde in en om Utrecht Science Park.

Kritisch tegengeluid

In 2011 besloten de kennisinstellingen en bedrijven in het gebied van Rijnsweerd tot en met Utrecht Science Park structureel nauwer samen te werken, omdat de som der delen uiteindelijk zou leiden tot meer maatschappelijke en economische waarde. Ook omdat ze voor heel veel zaken van elkaar afhankelijk zijn in die voormalige Uithof.

Maar ook zo'n polder-genootschap gaat na een tijdje vaste rituelen ontwikkelen en 'bubbel-gedrag' vertonen. Gelukkig was men zich daarvan bewust. Een kritisch tegengeluid werd gezocht.

Oog van kunstenaars

Wat deden ze? Ze nodigden kunstenaars uit om 'embedded' te gaan. Om een confrontatie met andersdenkenden te krijgen. Mensen die nieuw naar het gebied kijken, houden een spiegel voor. Het Department of Search ging aan de slag. Met studenten, medewerkers en gebruikers van het gebied. Hoe functioneerde het 'systeem' in het gebied eigenlijk? Welke verborgen verhalen waren er? Wat zagen de kunstenaars wat de reguliere gebruikers niet opmerkten?

Lege velden en tuinen

En ja, daar kwamen mooie zaken uit. Zo werd het groen in kaart gebracht, letterlijk. En ook: de leegstand van al dat groen. Sportvelden die maar zeer beperkt gebruikt worden, en tuinen die niemand waarneemt omdat ze voornamelijk decor zijn voor de keihard langsfietsende menigte.

Er was een groep die een verdieping had gekraakt. En gewoon keek wat er daarna gebeurde. De krakers bleken een prima en productieve relatie te kunnen opbouwen met hun omgeving. Toen ze echter op pad wilden richting een echte 'vergunning', raakten ze snel verward in bureaucratische krochten. Niemand die precies wist hoe het zat. Leuk en een beetje ontluisterend ook wel.

Melk bij de Spar

Er was ook iemand die niet begreep waarom de melk bij de Spar zo duur is, terwijl de boeren van Tolakker op het Utrecht Science Park 750.000 liter melk per jaar produceren en uit de polder exporteren. Evenveel als de Spar en Sodexo importeren. Hoe leg je dat uit? En met de wol van de ruim 300 schaapjes op de Tolakker-weides kun je zelfs lokaal voorzien in kleding. Gezien door een andere bril blijkt het gebied nog veel meer potentie te hebben.

Krimpscenario

Interessante abstractere kwesties doken op bij een 'krimp' goeroe onder de kunstenaars. Hij bracht met zijn vragen economen en oncologen samen. Waarom moet altijd alles groeien eigenlijk? Bij kanker vinden we dat ook niet prettig immers. Wat betekent een krimpscenario voor het gebied?

Lessen

Het project - klein begonnen in 2014- werd onlangs afgesloten met een mooi boekje en een discussie. Niet alleen de Science Park-polder bleek geleerd te hebben. De kunstenaars hadden het ook interessant gevonden. En in de nieuwe plannen voor de ontwikkeling van het gebied zien we een beetje de hand van de kunstenaars terug.

Fietssnelweg

Mooi en confronterend was in de slotdiscussie de vraag over een heel andere aanpak van het fietsprobleem.

Over de auto zijn we anders gaan denken, is de fiets nu niet aan de beurt? In 1970 toen de bouw op het Utrecht Science Park startte, dachten we nog dat auto's dwars door de binnenstad moesten kunnen. Daarom dempten we bijvoorbeeld singels. Inmiddels zien we dat anders. Dus: waarom jagen we die fietsen eigenlijk nu nog wel allemaal dwars door de middeleeuwse stad? Is dat ook niet erg 'anno 1970' eigenlijk?

Een goede snelle fietsrondweg is toch veel aantrekkelijker? Dat ontlast de stad van dat hinderlijk doorgaand fietsverkeer. En die fietsers hebben geen last van fietsende kindertjes, bakfietsen en rollators. Voor een stad die trots is op zijn fietsers inderdaad behoorlijk confronterend.

Buiten de bubbel

Enfin, wat het samenwerkingsverband met al die frisse ideeën gaat doen weten we nog niet. Duidelijk is wel dat men 'in' is voor feedback van andersdenkenden. Van buiten de eigen bubbel.

Dat is een belangrijke randvoorwaarde voor verstandige beslissingen.

Trude Maas
Voorzitter Utrecht Development Board

Alle columns
06-11-2018 | Tweedeling ook in actievoeren
16-10-2018 | Het Luie End bestaat niet meer
02-10-2018 | Motto voor 900 jaar stad
18-09-2018 | Groot denken, maar niet te groot
05-09-2018 | Energie-omwenteling leren
09-07-2018 | Alleen in Utrecht, of juist samen
25-06-2018 | De waarde van Werkspoor
29-05-2018 | Toekomst aan de groene stad
14-05-2018 | Buiten spelen of volbouwen
01-05-2018 | De Uithof zoekt de confrontatie


< Vorige 1234567891011121314 Volgende >

UDB missie » Columns » De Uithof zoekt de confrontatie

Richard KraanRichard Kraan INTERVIEW

"Leefbaar, gezond en uitdagend"

“Niet wachten tot problemen ons boven het hoofd groeien. Nu inzetten om Utrecht leefbaar, gezond en uitdagend te houden”. Voor UtrechtDB-lid Richard Kraan is dit het centrale thema voor 2017. “Werkgelegenheid, voorkomen van uitsluiting, daar moeten we aan werken. Als we slagen, zijn we als stad uniek.”

Vanaf het eerste uur, de oprichting in 2009, draait Richard Kraan mee in de UtrechtDB. Hij was een van de wegbereiders voor het platform dat wil dienen als smeerolie voor samenwerking tussen overheid, bedrijven en opleidingen in de stad Utrecht.

> Lees het hele interview

Utrecht